Sevimsiz - Günlük Hayatın Can Sıkıcı Detayları

Kapı çaldı, açtım—gelmişler! İlk anda gülümseyerek hoş geldin diyorum ama içimde bir ses hemen devreye giriyor: “Eyvah, şimdi…

Sabah kahveni kapmış, dünyayı sevmeme yeminini henüz bozmadan kendi halinde yürüyorsun. Derken, karşıdan bir enerji patlaması yaklaşıyor. Yüzünde…

Eyvah! Telefonum kayboldu! Paniklemeye başlar, evi alt üst ederim. Koltukların arkasını karıştırır, mutfağa, banyoya, hatta daha az önce…

Sabah kalkmam gerekiyor ama yatak aniden yumuşacık bir kucak gibi sarıyor beni. Battaniyeler sanki elleriymiş gibi kolumu bacağımı…

Sokakta yürürüm, herkesin gözü bende sanarım. Biri gülse, kesin benim komik bir hâlimi gördü zannederim. Kasiyer biraz yavaş…

Yarın yaparım, haftaya yaparım, uygun zaman bulayım yaparım… Liste yapar, takvime yazar, “bu sefer kesin” diye kendime söz…

Yolda yürürken, kafede otururken ya da otobüste sıkış tepiş dururken bir an boş boş etrafa bakarsın ya… İşte…

Şampuanın bittiğini kabul etmek, insanın hayatındaki en zor gerçeklerden biridir. Çünkü şişenin dibinde görünmeyen ama var olduğuna inanılan…

Uzaktan kumanda kaybolduğu an, sıradan bir insanın içinde yıllardır uyuyan dedektif ortaya çıkar. Beş dakika önce koltuğun üzerinde…

Bir insanın hayatındaki en büyük zaman kayıplarından biri trafik değildir. Toplantı da değildir. “Bir bakıp çıkacağım” diyerek telefonla…