Şampuanın bittiğini kabul etmek, insanın hayatındaki en zor gerçeklerden biridir. Çünkü şişenin dibinde görünmeyen ama var olduğuna inanılan gizemli bir rezerv bulunduğu düşünülür.

Bu yüzden ikinci aşamaya geçilir: Su ekleme operasyonu.

Şişeye biraz su konur, çalkalanır ve bir anda ekonomik kriz çözülmüş gibi hissedilir. Şampuan adeta çoğalmıştır. Üstelik köpürür de. İnsan kendini kimya mühendisi sanmaya başlar.

Sonraki gün biraz daha su eklenir. Biraz daha. Biraz daha…

Artık şişenin içinde şampuandan çok İzmir Körfezi kadar su vardır ama kimse bunu konuşmaz.

İşin ilginç yanı, o karışım haftalarca kullanılabilir. Bilim insanları hâlâ ilk şampuanın moleküllerinin bu kadar uzun süre nasıl hayatta kaldığını açıklayamıyor.

Yeni şampuan almak teknik olarak mümkündür. Ama önce mevcut şişeden son damlasına kadar verim almak gerekir.

Çünkü bizde şampuan bitmez.

Sadece giderek daha sulu bir yaşam formuna dönüşür.