Sevimsiz - Günlük Hayatın Can Sıkıcı Detayları

Aynı ayna, aynı ben, aynı ışık… Ama her sabah karşımda bambaşka bir insan duruyor sanki! 😂 Sabah gözümü…

Alışveriş merkezine girer girmez dünya güzelleşir sanki. Raflar dolu, ürünler düzenli, her şey göz kamaştırıcı. Elime bir kazak…

Yeni bir şey aldığımızda içimizi kaplayan o mutluluk duygusu, bilirsiniz. Parlak ambalajı, tertemiz hali, hiç dokunulmamış tazeliğiyle masanın…

Çaylar geldi, ilk yudumlar alındı, sohbet açıldı. Dışarıdan bakıldığında her şey çok güzel, çok samimi. Ama benim iç…

Arkadaşlar, birinin bana bunu sorması lazım çünkü kimse sormuyor; herkes mayo giyip “melanin salgıla bebeğim” modunda sahile koşuyor.…

Misafir “Tuvaleti kullanabilir miyim?” dediği an, evde bomba ihbarı yapılmış gibi alarm öter. Kalbin 180’e çıkar, bacakların otomatik…

Kapı çaldı, açtım—gelmişler! İlk anda gülümseyerek hoş geldin diyorum ama içimde bir ses hemen devreye giriyor: “Eyvah, şimdi…

Eyvah! Telefonum kayboldu! Paniklemeye başlar, evi alt üst ederim. Koltukların arkasını karıştırır, mutfağa, banyoya, hatta daha az önce…

Sohbet sırasında konu açılır, hakkında tek kelime fikrim olmayan bir mesele olur. Ama o an içimde bir ses…

Sabah kalkmam gerekiyor ama yatak aniden yumuşacık bir kucak gibi sarıyor beni. Battaniyeler sanki elleriymiş gibi kolumu bacağımı…