Dolabın en arka köşesinde, uzun zamandır el sürülmemiş bir rafı karıştırırsın. Orada bir zamanlar tam bedeninde, rahatça giydiğin elbise, pantolon ya da gömlek çıkar. “Hadi bir giyeyim, nasıl duruyor?” diye düşünür, sevinçle giyinmeye başlarsın.

Kolları, beli, düğmeleri… Tam kapatacağın anda fark edersin: Bir yerlerde bir sıkışma var. Nefesini tutup çekersin, karnını içine doğru üflemeye çalışırsın ama nafile. Aynaya bakınca ilk tepkin kesindir: “Bu kıyafet kesinlikle yıkamadan dolayı çekmiş!”

Asla “ben kilo aldım” demeyi aklının ucundan bile geçirmezsin. Kumaşı suçlar, yıkama sıcaklığını suçlar, hatta “son zamanlarda kumaş kalitesi çok bozuldu” diye genel bir yargı bile oluşturursun. Birkaç kez nefes egzersizi yapıp tekrar denesen de sonuç değişmez. Sonunda pes edip çıkarırken şöyle mırıldanırsın: “Mevsim geçtikçe kendini bırakmış bu kıyafet, bir daha giyilmez herhalde.”

Oysa gerçek çok nettir ama itiraf etmek, kıyafeti suçlamaktan çok daha zordur 😂