Kimse bilmez ama bizim millet olarak en yetenekli olduğumuz konulardan biri de şarkı sözü uydurmaktır. Radyodan, sokaktan ya da kafeden bir nakarat kulağına çalınır, birkaç kez dinlersin ve “tamam, ezberledim” diye geçirirsin içinden.

Aslında sadece nakaratı bilirsin, geri kalan her şey tamamen hayal gücüne kalmıştır. Gerçek sözün neyle alakası yoktur ama ses tonu, vuruşu ve duyguyu tam yerinde yakaladığını sanırsın. “Sular akar gider” aslında “Sular çıkar gider” olur, “gül yüzlü yarim” bir anda “kül yüzlü yarim” haline dönüşür.

Kimse sana düzeltme şansı vermediği için yıllarca o sözlerle söylersin. Taki bir gün yanında biri “O öyle değil ki” deyinceye kadar. O anki şaşkınlık, sanki şarkıyı sen yazmışsın da izinsiz değiştirilmiş gibi hissettirir. Oysa asıl gerçek: Beyin, bilmediği yeri boş bırakmaz, hemen uydurur!