Hemen hepimizin başına gelir: Bir şarkıyı defalarca dinlemişsindir, ama gerçekten sadece nakarat kısmını ezberlemişsindir. Geri kalan dizeler tamamen sisler içinde kaybolur.

Şarkı çalmaya başlayınca bir an her şey yolunda gider. Derken asıl kısım gelir, kelimeler birden uçup gider. Ne yaparsın? Hemen devreye girer kendi sözlerini yazma yeteneğin! Ağızdan çıkan her kelime kulağa bir şekilde uyuyormuş gibi gelir, ama aslıyla en ufak bir ilgisi yoktur.

Bazen anlam tamamen değişir, bazen hece uydurmak için saçma sapan kelimeler sıralanır. En komiği de nakarat gelince birden hafıza yerine gelir, sesin açılır, coşkuyla bağırmaya başlarsın. Yanında biri varsa “ne söylüyorsun sen?” bakışları atsa da sen umursamazsın; sonuçta senin versiyonun daha akıcı gelir!

Anlayacağın, şarkı bilmek değil, nakaratı tutturup arayı güzelce uydurmak asıl marifettir.