Sohbet sırasında konu açılır, hakkında tek kelime fikrim olmayan bir mesele olur. Ama o an içimde bir ses yükselir: “Sen her şeyi biliyormuş gibi yap!” Hemen devreye girer, “aslında durum şöyle”, “bilimsel veriler bunu kanıtlıyor”, “ben de geçen gün detaylıca araştırdım” diye kesin kesin konuşmaya başlarım.

Sesim güven dolu, tavrım uzman tavrı… Hatta bazen o kadar inandırıcı olurum ki, ben bile söylediklerimin doğru olduğuna inanırım! İçimden sürekli “ya biri çıkıp da ayrıntılı soru sorarsa” diye korksam da, genellikle kimse bir şey sormaz. Sonunda ortamın en bilgili, en akıllı insanı ben oluveririm. Meğer en büyük yeteneğim, bilmediğim konularda bile kendimi en iyi şekilde satmakmış!