Yaz aylarında dışarı adımını attığın an, hayatın tek amacı değişir: Güneş ışığından olabildiğince uzak durmak. Normalde düz yolda yürüyen sen, birden engelli parkurda koşan bir sporcuya dönüşürsün.

Ağaçların, duvarların, tabelaların hatta yanından geçen insanların bile gölgesi senin için bir kurtuluş kapısıdır. Adımlarını hesaplar, “şurada güneş var, orada gölge bitiyor” diye içinden harita çizersin. Birkaç santim fazla güneşe maruz kalmamak için bir tarafa doğru eğilir, neredeyse iki büklüm olursun.

Karşıdan gelenle gölge için yarış yaptığın bile olur. “O geçsin ben arkadan gölgede kalayım” stratejisi geliştirirsin. Sonunda evine vardığında fark edersin: Yürüdüğün mesafe iki katı uzamış ama en azından omuzlarının bir yanı diğerinden daha az yanmıştır