İyi insanla kötü insanın ayrımını bundan sonra nasıl yapıyoruz? Hadi bakalım…

Şimdi efendim, insanoğlu iyi güzel doğmuş. Bayağı bayağı 3 yaşına kadar da gayet temiz ahlaklı davranabiliyor. 3 yaşından sonra başlıyor olay. Hadi anne baba iyi diyelim, onları katmıyoruz bile.

Kreşe sosyalleşsin diye iyilik düşünerek veriliyorsun bir kreşe. Lale geliyor, elinden kalemini alıyor. Ecenur geliyor, üstüne reçel sürüyor. Aslı saçını çekiyor.

E bir ağlıyorsun, iki ağlıyorsun. Baktın olmuyor, 4 yaşına girdiğinde artık kreşe gelen Aylin’in saçını ilk sen çekiyorsun. Çünkü Aslı da senin saçını çekmişti. Gözü açılmadan reçeli de sür üstüne, sür sür…

Böyle böyle devam ediyor işte hayat.

Şimdi iyilik ve kötülüğü biz şurada ayırıyoruz: Eğer yeni kreşe gelen Aylin’in ayakkabısını çöpün içine atmıyorsan, daha çok elinden tutup sınıfları gezdiriyorsan iyisin. Sana yapıldı diye Aylin’in pileli eteğine makası sen atıyorsan kötüsün.

Anladık mı? Ayırdık mı?