Güneş doğarken bir kahraman uyanır sanki içimizde! “Bugün erken kalktım, harika olacak” deriz. Zihnimizde bir liste belirir: spor yap, o rafları düzenle, faturaları öde, o ütüleri bitir, hatta balkonu bile temizle… O an kendimizi süper insan sanırız, “bugün her şeyi halledeceğim” diye göğsümüzü kabartırız.

Gün ilerledikçe o enerji yavaş yavaş sönmeye başlar. Önce “beş dakika daha oturayım” deriz, sonra bir bakmışız saat öğle olmuş. “Yarın da yapılır” cümlesi dudaklarımızdan dökülmeye başlar. Akşam olup yatağa uzandığımızda geriye dönüp baktığımızda sonuç nettir: Sabah planladığımız işlerin hepsi yarına kalmıştır!

İşin en komik yanı, ertesi sabah yine aynı cesaretle uyanıp aynı hikâyeyi yaşamamızdır. Bu döngü, sanki hayatın resmi kanunu haline gelmiştir.