Gerçeği
Garson masaya yaklaşıyor, gözleri parlıyor:
“Efendim, bizim özel sosumuzla deneyin, şefin sırrı!”

Heyecanla bekliyorsun. Belki 17 çeşit baharat, belki 3 günlük demleme… Sonra sos geliyor. Renk? Pembe. Tat? Mayonez + ketçap. Kanka, senin evdeki “acıkınca ne bulursam” karışımının aynısı.

Adam “özel” derken herhalde marketten aldığı iki kutuyu karıştırmayı kastediyormuş. Biz de “Vay be, ne kadar özgün” deyip ekmek banıyoruz. Çünkü midemiz aç, gururumuz tok.

En komik yanı ne? Bir dahaki sefere yine soruyoruz: “Özel sos var mı?” Çünkü yalan da olsa, o pembe umut çok lezzetli geliyor.

Restoranlar biliyor; biz de biliyoruz. Ama ikimiz de susuyoruz. Klasik Türk usulü gurme ilişkisi.