​Bir sabah uyanıyorsunuz ve telefonunuzda 142 yeni bildirim. Hayır, piyangoyu kazanmadınız; sadece “Lise Mezunları 2012” grubuna uykusu kaçan bir arkadaşınız “Günaydın” yazmış.

​WhatsApp grupları, medeniyetin bittiği ve sabrın test edildiği dijital arenalardır. Her grupta mutlaka bulunan o “Emoji Şelalesi” teyze, her sabah simli, güllü “Hayırlı Sabahlar” mesajıyla retinayıza hasar verir. Hemen ardından, grubun “Haber Bülteni” gelir; 2014 yılından kalma, doğruluğu şüpheli bir ses kaydını “Acil yayın!” diyerek paylaşır.

​En sevimsizi ise o bitmek bilmeyen plan aşamalarıdır. Altı kişilik bir akşam yemeği için kurulan grupta, herkesin ortak bir saatte buluşması kuantum fiziğinden daha karmaşıktır. Siz “Tamam” dersiniz, arkadan biri “Peki” yazar, diğeri sadece bir başparmak emojisi atar.

​Gruptan ayrılmak istersiniz ama o meşhur “X kişisi ayrıldı” yazısının yaratacağı sosyal linçten korkarsınız. Bu yüzden, grubu ömür boyu sessize alıp, o okunmamış mesaj sayısının bir çığ gibi büyümesini izlemekten başka çareniz kalmaz. WhatsApp grupları; içine girmesi kolay, çıkması ise imkansız olan, nezaketin arkasına saklanmış küçük sinir harpleridir.