Her ay aynı film. Maaş yatar yatmaz içinden bir ses “Bu ay idareli olacağım” diyor. Kendini alkışlıyorsun.

-İlk gün: Market’e “sadece birkaç şey” almak için giriyorsun. Sepete cips, kola, çikolata, peynir, zeytin, ekmek, bir de “acaba alsam mı” dediğin o pahalı sucuk… Kasa 1.450 TL diyor. “Nasıl yani, ben sadece ekmek almaya gelmiştim” diye mırıldanıyorsun.

-İkinci gün: “Kalan parayı idare edeyim” diye çıkıyorsun. Simit-çay 85 TL, marketten bir iki atıştırmalık daha 320 TL, “eve su alayım” derken kola ve meyve suyu da ekleniyor. Akşam da “biraz keyif yapayım” diye dışarıdan döner + ayran 280 TL’yi buluyor.

-Üçüncü gün uyanıyorsun. Hesapta 63 TL 40 kuruş kalmış. Hesap makinesini açıp “acaba nerede harcadım” diye 40 dakika uğraşıyorsun. Sonuç sıfır.

Tebrikler! Yine klasik “maaşı yatar yatmaz bitirme” rekorunu kırdın.

27 gün boyunca “bu ay çok tasarruf edeceğim” yalanıyla yaşayacaksın.