Banyolar bir süredir sessiz bir iç savaşa sahne oluyor. Bir tarafta asgari ücretli bir işçi gibi her işe koşan, çamaşır da yıkayan, yer de silen Geleneksel Beyaz Sabun; diğer tarafta ise banyoyu adeta bir Fransız parfüm laboratuvarına çeviren şımarık Duş Jeli ve Şampuan ikilisi.

​Beyaz sabunun bu rekabetteki en büyük trajedisi, aşırı dürüst olması. Duş jeli “egzotik orman meyveleri” vaadiyle teninizi şımartırken, beyaz sabun size net bir mesaj verir: “Seni öyle bir temizleyeceğim ki, gıcırdayacaksın. Hatta parmağını koluna sürttüğünde keman sesi çıkaracaksın.”

​Şampuan ise tam bir pazarlama dehası. “Dökülme karşıtı, hacim veren, ipeksi dokunuş” yalanlarıyla göz boyuyor. Oysa beyaz sabun saçta kullanıldığında tek bir vaatte bulunur: Keratin değil, bildiğin “beton dökme” etkisi. Saçınız öyle bir sertleşir ki, jöleye ihtiyaç duymadan fırtınaya meydan okuyabilirsiniz.

​Duş jeli lifin üzerinde iki dakikada sönüp giden köpüğüyle şov yapadururken, beyaz sabun banyonun köşesinde, ıslak fayansın üzerinde sabırla bekler. Biliyor ki o süslü şişeler bitip çöpe gidecek, ama kendisi eriyip küçücük bir pul haline gelene kadar sadakatle hizmet edecektir.