Hayatın en keskin ironilerinden biri bu: Bir şeyin başına bir şey gelmesin diye ne kadar önlem alırsan, o önlem o kadar gereksiz hale gelir.

Önemli bir belge, değerli bir fotoğraf ya da sevdiğin bir dosya… “Ya cihaz bozulursa, ya silinirse” diye düşünür, hemen kopyasını alır, harici diske kaydeder, buluta yükler, hatta bir başka yere daha yedeklersin. Sonra o yedek dosya öylece durur, tozlanır, aklından bile çıkar. Aylar, hatta yıllar geçer ve o yedeklere hiçbir zaman ihtiyacın olmaz. Sanki yedeklediğin için eşya bozulmaktan, dosya silinmekten korkar!

Ama tam tersini yaparsan işler değişir: “Zaten bir şey olmaz, ne gerek var” dersin, yedekleme zahmetine girmezsin. O gün mü, ertesi gün mü, bir anda cihaz arıza yapar, hafıza silinir, dosya kaybolur. İşte o an “keşke yedekleseydim” cümlesi dilinden düşmez.

Sanki evrenin bir kuralı var: Seni korumak için aldığın önlemler, tehlikeyi kendiliğinden uzaklaştırır; ama önlem almazsan, tehlike seni bulmak için sıraya girer.

En komik yanı da bundan ders alıp bir sonraki sefer her şeyi yedeklersin… ve yine asla kullanmazsın!.