Sokakta yürürüm, herkesin gözü bende sanarım. Biri gülse, kesin benim komik bir hâlimi gördü zannederim. Kasiyer biraz yavaş çalışsa, “beni kıskandığı için bilerek yapıyor” diye geçiririm aklımdan. Otobüste yanımdaki fısıldaşsa, kesin hakkımda konuşuyorlar sanarım.

Kendimi o kadar önemli, o kadar ilgi çekici bir insan sanırım ki sanki bütün dünya benim etrafımda dönüyor! Halbuki gerçek tam tersi: Kimsenin benimle en ufak bir ilgisi yok. Herkes kendi derdinde, kendi işinde gücünde. En ironik yanı da aslında ben de aynı şekilde etrafımdaki insanları hiç umursamıyorum. Yani bu, sadece benim kocaman, görkemli hayalimden ibaret! Yine de bu hayalle yaşamak çok daha eğlenceli, itiraf edeyim. 😂