Şehir hayatının en büyük gizemlerinden biri, tonlarca betonun ortasına bir avuç yeşillik ekip, başına “Çimlere Basmak Yasaktır!” tabelası dikmektir. Sanki o çimler, İngiliz Kraliyet Ailesi’nin paha biçilemez halısıymış gibi korunur.

​Peki neden? Basınca çimlerin “canı mı acıyor”, yoksa yeşili sadece uzaktan sevmek zorunda olduğumuz bir platonik aşk mı bu?

​Muhtemelen belediyeler, çimlerin altına gizli bir alarm sistemi kurdu ve ilk basışta uzaylılarla temas kurulmasından korkuyorlar.

​Asıl komik olan, insanoğlunun bu yasağa karşı verdiği o amansız psikolojik savaştır. Tabela orada durdukça, içimizdeki o asi çocuk adeta çimlerin üzerinde yuvarlanmak, oraya bir kilim serip karpuz kesmek ister.

​Sonuç olarak; parktaki o yeşil alanlar basılmak için değil, sadece “Bakın, bizim de doğamız var” demek için sergilenen birer dekor. Çimlere basmayın dostlar, maazallah çimin morali bozulur, rengi solar!