Pazartesi sabahı alarm çalıyor. Sen otomatik olarak “ertele”ye basıp “5 dakika daha deniz kenarındayım” diyorsun. Ama deniz yok. Sadece Excel tablosu var.

Kahveni nereye koyduğunu unutmak.
Şifreni unutmak. (Aslında 2 haftadır beynin formatlanmış.)
Mail kutuna bakıp “ben istifa edip ada hayatına mı geçsem?” diye düşünmek. 3.847 okunmamış mail. Maşallah.

İnsanlar sana “tatil nasıldı?” diye soruyor. Anlatıyorsun. 3. cümleden sonra kimsenin dinlemediğini fark ediyorsun.

En trajik an: Bilgisayarın “güncelleme yapmam lazım” demesi. Sanki o da tatildeymiş gibi.

İlk 3 gün kimseye bulaşma, sadece kahve iç ve “evet yoğunuz ya” de. Herkes anlar. Çünkü herkes aynı gemide.

Hoş geldin gerçek dünyaya. Güneş kremin bitti ama mesain yeni başlıyor!