Kız kardeş ya da abla olmak şudur:
“Onu ben baştan sevmedim zaten.” (Sen sevdin diye sinir olmuştu.)
“Bunu giymek istediğine emin misin?” (Ben giyeceğim; uyarı gibi ama soru değil.)
“Bak, ben sana demiştim.” (Zaman makinesiyle geri gelip üstüne basar.)
“Abartıyorsun.” (Sen hissettin ama o kabul etmedi.)
“Ben senin iyiliğin için söylüyorum.” (Cümleye başladıysa, kaç.)
Sen anlatırken göz devirmesi. (Cevap yok ama fikir çok net.)
“O kıyafet (ya da herhangi bir eşya) benim.” (Böbreğini verir, kazağını vermez.)
“Tabii ki ağlamıyorum!” (Mendil hazırla.)
“Seni cami avlusunda bulduk/hastanede karıştın/çöpte bulduk.” (Yapmayan yok, vahşi bir zevktir.)
Her sırrını bilip gerektiğinde şaka malzemesi yapması.
Ama…
Dışarıdan biri sana laf ederse:
Öldürür.
İşte bu yüzden karışık duygular. 😏
