Bir şey anlatırsın.Uzun uzun.
Düşünerek.
Kalbini koyarak.
Gelen cevap: 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
-Ne demek şimdi bu?
-Katılıyor musun?
-Okudun mu?
-Yanlış mı, doğru mu anladın?
Bilmiyoruz.
Emoji atan insan mantı(ksızlı)ğı
– Konu ne? Önemli değil
– Duygu ne? Fark etmez
– Cevap vermek gerekiyor mu? Asla
Ama emoji var.Gereğinden fazla emoji var.
-Dert anlatırsın : 😅😅😅
-Sinirlenirsin : 😂😂😂
-Ayrılırsın : ❤️🔥✨
-Ciddi bir açıklama yaparsın : 👍
Bu bir cevap değil,bir duvar.Bu emojiyle kaçış sanatı. Emoji atan kişi bana göre şunu der :
-“Buna kafa yormak istemiyorum.” Ama bunu yazmak zahmetlidir.O yüzden bir kalp bırakır,bir alev bırakır,bir alkış bırakır.
İnsanlık bırakmaz,sorumluluk bırakmaz.Seni dinliyorum, seni anlıyorum, anlatttığını ciddiye alıyorum falan da bırakmaz.Sadece bir şekil bırakır.
Sonra sorarsın kendine,
– “Ulan bir kelime yazmak bu kadar mı zor?”
– “Buna gerçekten komik mi?”
– “Bu emoji şimdi empati mi sayılıyor?”
Ama söylemezsin. Ben söylemem.
Çünkü tartışmaya bile değmez.Zaten beni ne kadar ciddiye almadığını gördüm, neyi söyleyeyim? Bir daha anlatır mıyım? Anlatmam.
Emoji, iletişim değildir.Emoji baştan savmadır bana göre.
Ve bazı insanlar konuşmamak için bunu seçer.